Blijkbaar een heel populair onderwerp gezien de grote opkomst; Onze spreker mag er dan ook wezen, hij is een echt specialist, niet alleen van de drank, maar ook van de streek, en de geschiedenis achter het ontstaan van de Porto.
Het wordt dan ook geen eentonig verhaal. Geschiedkundige elementen en toeristische gegevens worden tot een cocktail verweven die meteen ook de ontstaansgeschiedenis van Porto als drank omvat. Of hoe een ongezellige oorlog tussen Engeland en Frankrijk de Britten afsneed van hun geliefkoosde Franse wijnen (ook stom om te gaan vechten met de leverancier van uw drank) en daardoor gedwongen werden om alternatieven te zoeken meer zuidwaarts, in Portugal dus. Ze botsten daar op een arm gebied waar eigenlijk niet zo goede wijn werd gemaakt die ze in oude whisky vaten naar Engeland verscheepten. Natuurlijk, in sommige van die vaten zat nog wat whisky die met die wijn vermengde en tot een veel beter resultaat leidde dan de normale Portugese wijn.
Enkele snuggere (en rijke) Engelsen kochten daar in Portugal meteen de halve streek op waardoor we nu nog steeds bijna uitsluitend Engels klinkende Porto merken vinden.
Natuurlijk kan zo’n avond niet voorbij gaan zonder proeven. Naast elkaar konden we twee totaal verschillende Porto’s proeven; de ene een Tawny, de andere en Ruby.
OK, ik had die termen al gehoord natuurlijk maar het verschil was me niet duidelijk. De Ruby smaakt jong en fruitig, terwijl de Tawny een gerijpte en verfijnde indruk nalaat. De oorzaak zit in het grote verschil in het rijpingsproces van beide “soorten” Porto. Een ruby port rijpt korter en meestal in grote tanks, waardoor hij zijn diepe robijnrode kleur behoudt en vooral fruitige aroma’s toont, zoals kersen, bessen en pruimen. Het is een jonge, levendige stijl met veel frisheid en krachtig fruit. Een tawny port daarentegen rijpt jarenlang op houten vaten, waar hij langzaam oxideert. Daardoor krijgt hij een lichtere, amberbruine kleur en ontwikkelt hij warme, complexe smaken van noten, karamel, en gedroogd fruit. Tawny is zachter, ronder en subtieler.
Gelukkig kon ik daar ter plaatse niet beslissen welke van de twee ik het lekkerst vond. Ik ga dus nog ettelijke proefsessies nodig hebben om mijn besluitvorming af te werken.
Maar dat was nog niet het einde. We kregen ook een lokaal gemaakt Porto te proeven gemaakt volgens een werkwijze die heel nauw aansluit bij de methodes van in Porto (Nee, geen notenlikeur) Ook deze Vlaamto (?) viel bij de aanwezigen en de lesgever echt in smaak.
Een heel geslaagde avond dus en de afwezigen … hadden weer eens flink ongelijk.