We zitten in Dieppe, laatste dag van de vakantie en ietwat gehaast om de terugreis aan te vatten. Toch staat er die dag nog een bezoekje aan Le Treport op het programma… en het is tenslotte maar een paar honderd kilometer rijden, een habbekrats in vergelijking met de 3000+ kilometer die we er de voorbije weken op twee wielen hebben door gemaald.
De haast komt dan ook niet omwille van de afstand maar wel omdat er die avond in de Beverseaardeweg druiven zullen worden verdeelt. En alhoewel ik daar strikt gezien niet moet voor thuis zijn, nou, je weet wel… ik ben er nu eenmaal weer graag bij.
Herwig legt ook een flinke afstand af. Van Aatrijke naar de Limburg, natuurlijk met enkele heerlijke files onderweg is al snel een volle dagtaak… en daar komt ook nog wat administratie bovenop: iedereen waarschuwen dat “hun” druiven onderweg zijn… Dit is alles samen een flinke hoop werk.
Van Dieppe naar Roeselare… een prachtige rit onder bizarre weersomstandigheden. Terwijl Herwig ergens staat te sakkeren in een of andere Brabantse file rijden wij onder een mooi najaarszonnetje. Echter, links van ons is de hemel pikzwart en valt de regen met bakken uit de hemel. Ergens rechts van ons hetzelfde, donker, bliksem en hopen regen. Hebben wij even “chance” dat we daartussen blijven, in de stralende zon.
Dat blijft niet duren natuurlijk en België binnenrijden gaat traditioneel gepaard met “drash national”. De vlaag is echter voorbij als we in Beveren toekomen en onze oprit vol vinden met auto’s, en vrolijke wijnmak(st)ers. De druivenkneuzer staat al te draaien.
Ik wil snel wat foto’s pakken maar mijn foon heeft in de regen gezeten, is half verzopen en de foto’s gaan de mist in.
Maar dat kan de pret niet drukken. Meer dan 500 kilo druiven worden gekneusd. Een kist druiven gaat op enkele minuten door de machine. Zoals een lid (terecht) opmerkt: “Hier toont de RWB echt zijn waarde met een schitterende service aan de leden”. Enkele minuten aan het machien draaien, ipv uren druiven van de steeltjes te plukken, het is inderdaad een gigantische vooruitgang.
Natuurlijk gaat het er weer heel ernstig aan toe, grappen en grollen, een beetje plagen links en rechts, en natuurlijk hebben enkele leden een flesje mee om te proeven.
Nadat alles gekneusd is komt de tuinslang boven om de kneuzer te kuisen. Dat is telkens weer een hoop werk want de steeltjes en wat sap blijven overal plakken.
Met speciale dank aan onze penningmeester, hij heeft dat weer goed gedaan.
Volgend jaar doen we dit, als alle omstandigheden goed zitten, opnieuw. Fy